Her fotoğrafta iki kişi vardır, çeken ve izleyen. Çok sevdiğim bir laftır bu. Fotoğrafçıya empati kurmayı teşvik eder, fotoğrafa bakanı kendi yargı ve yorumunu dış etkiye kapalı bir şekilde oluşturma konusunda cesaretlendirir, fotoğrafı her bir izleyenle bire bir iletişime davet eder. Vivian Maier için böyle gelişmemiş olaylar. Şurada yayınlanan harikulade yazı sayesinde tanıdım kendisini. Maier 1930-1990 yılları arasında sürekli fotoğraf makinesiyle dolaşıp şehir hayatını kaydetmiş ve fotoğraflarını hiç paylaşmamış.